_{مادر جان:
نامت را بر کتیبه ای از جنس عاطفه}

_{حک خواهم کرد}

_{تا گواهی بر معصومیت تو باشد}
 

_{عکست را در گلدانی از جنس عشق خواهم گذارد}
 

_{تا بر بام باغ ملکوت غنچه دهد}
 

_{آخرین سخنت را با برگی از لاله در کتابی از}

_{عطوفت خواهم نوشت}

_{و شب هنگام یاد تو را به میهمانی}

 _{خیال خواهم خواند}

_{بی گمان با من سخن خواهد گفت که زندگی}

_{کوچکتر از مردمک چشم تو است.}

_{بهاران با تو زیباست...}

_{و فصل پاییز مرگ برگ های سبز}

 _{را به تماشا می نشیند.}

_{زمستان غم چشمان تو را به خاطر می آورد}
 

_{آنگاه که پر از فریاد در سکوتی دلگیر}

_{غریبانه بار سفر بستی و به دیار معشوق شتافتی.}

_{مادر جان:}

_{خیلی زود بود که سایه مهربان}

_{و دست نوازشگرت را از سرمان برداری}

_{چگونه باور کنم فراقت را وقتی که بوی وجود تو را}

_{در خانه حس می کنم}

 _{چند روزی است طمع تلخ بی مادری را چشیده ام}

_{و نا باورانه در سوگ فقدان گل سرخی که یار و}

_{همسفرم بود نشسته ام .}

_{باز غم نبودنت چه سنگین است ولی یادت که}

_{از هر حضوری پر رنگ تر است در لحظه لحظه}

_{زندگی با من است}

_{و فراموشت نخواهم کرد...}